Pois por iso, paspán
"Por que se decide acabar con Cultur.gal se foi o máis grande éxito da "industria" cultural galega? Pois por iso, paspán. Porque foi un éxito". Dicíao hai unhas semanas Manuel Rivas nun magnífico artigo en El País. Róubolle a frase e aplícolla agora á Televisión de Galicia. Por que a televisión pública decide acabar con tres dos seus programas culturais, Miraxes, Libro aberto e Onda curta? Pois por iso, paspán: porque por culpa deles parecía unha televisión pública. Porque cumprían de sobra un dos obxectivos principais que deben ter os medios públicos de noso: dar a coñecer e promover a creación artística que se fai no país. Unha televisión pública defendendo valores culturais, onde tal se viu!
É especialmente cruel a fin do programa Onda curta, que durante os últimos anos fixo un esforzo valiosísimo de difusión do audiovisual galego. Coa adquisición dos dereitos de emisión dunha morea de curtametraxes e a súa posterior exhibición Onda curta deu un apoio impagábel aos novos creadores, e sobre todo na etapa dirixida por Carlos Meixide fíxoo cun espírito rigoroso e valente, aberto ás olladas menos convencionais e ás propostas que están en liña co cinema que hoxe en día se ve nos mellores festivais do mundo. Coa desaparición de Onda curta a TVG deixa de contribuír ao desenvolvemento de novas ideas e proxectos e renuncia a manterse ao tanto do que fan os nosos cineastas, algúns dos cales non han tardar en darnos grandísimas alegrías. Cando iso aconteza a TVG non poderá dicir "estivemos con eles desde o primeiro día"; deberán dicir máis ben "chegamos tarde, outra vez". Os que perden non son eles sós; perdemos todos, coma sempre.
En 1997 o artista Joan Fontcuberta presentou na Fundación Arte e Tecnoloxía de Telefónica unha exposición sobre Ivan Istochnikov, un descoñecido cosmonauta ruso que desapareceu estrañamente no espacio xunto á cadela Kloka. Estamos en 1968, cos Estados Unidos e a URSS competindo por ver quen chega primeiro á Lúa. O 25 de outubro lánzase a cápsula Soyuz 2 na que viaxa Ivan Istochnikov; outra nave, a Soyuz 3 tripulada polo tenente coronel Giorgi Beregovoi, deberá facer o día seguinte unha manobra de ensamblaxe en órbita con aquela. Pero as cousas non saen como deben, e despois dun primeiro intento fallido as dúas naves fican distanciadas e perden o contacto entre si. Cando ao cabo dunhas poucas horas volven achegarse, descóbrese con horror que Ivan Istochnikov está desaparecido e que a súa cápsula amosa o impacto dun asteroide. Nada se soubo con certeza do que aconteceu: a porta fica aberta ao misterio. O aparato de governo soviético non estivo disposto a admitir o fracaso da misión e optou por unha solución xa ensaiada anteriormente: borrar todos os rexistros, mesmo fotográficos, que probasen a existencia do seu cosmonauta. Falou do tema o pasado domingo Iker Jiménez no seu (cada día máis involuntariamente cómico) programa de investigación paranormal Cuarto milenio. Poden velo 
