días estranhos

Comment de M. Nine
Data: 6 xaneiro 2009, 2:57 am

Medo me dá comentar algo ó respecto

Comment de Martin Pawley
Data: 6 xaneiro 2009, 3:18 am

Comente, comente sen medo.

Comment de M. Nine
Data: 6 xaneiro 2009, 4:11 pm

Refírome máis que nada á polémica que debería estar superada, sobre que “O cazador” non fora seleccionado en Vilagarcía. En Galicia hai uns 15 ou 16 festivais, e salvo Curtocircuito, que é o macrofestival de curtas, páreceme demasiado ensañamento con Vilagarcía onde creo que esta polémica removeu moitas conciencias e tivo a súa utilidade. E creo que seguir fedellando na ferida pode provocar que surxan manías ou prexuizos cara persoas ou traballos que non o merecen. De feito, penso que as discusións encarnizadas que houbo ó respecto serviron para o futuro, para plantexarse cousas como a repetición da mesma programación de curtas galegas en festivais que se celebran a moi poucos kilometros de distancia. Por aí é por onde debe tender a discusión e non sobre a imposición dos gustos persoais de cada un que é cara onde se está a dirixir permanentemente, porque eso o que produce é un enrocamento das posturas e o que se consegue é que traballos como os que se mencionan no post queden relegados dentro de Galicia ó Filminho, e persoalmente gustaríame que existise un foro, chámese festival, mostra, ou como queira chamarse onde teñan cabida eses traballos. Agora ben non serei eu quen diga se ese debe ser Ourense, Ribadeo, Vilagarcía ou o Festival de Cans.
Neste sentido, existen motivos para admirar o traballo de Angel Santos, non só polo seu plantexamento senón porque foi quen de desatar unha reacción que probablemente axude a replantexarse cousas. Era hora de que acontecese algo así. Tanto Angel Santos como Oliver Laxe están a conseguir algo co que non contábamos ata o momento que é que se fale dun xeito crítico de obras en concreto. Que estas obras se analicen e se difundan e que non se faga unha simple mención das mesmas como acontece na maioría dos casos.
Ogalla que esta actitude crítica se extenda a máis persoas e nos axude á evolución que necesitamos.

Comment de Xabier
Data: 6 xaneiro 2009, 4:36 pm

Como case sempre, os comentarios de Marcos parécenme sensatos e axeitados.
O último que pretendo eu é enzarzarme nunha polémica estéril e que poida derivar en rencores, consideracións persoais ou opinións inxustas…Só pretendo exercer o meu dereito á defensa cando penso que se xulga de xeito apresurado e , creo que inxusto, a unhas persoas polas que teño o máximo respecto..
Por outra banda, entendo que a paixón por unha obra ou o sentimento de que é inxustamente tratada nalgún certame, ou incluso, o moi lícito intento de defender a un amigo, dean lugar a reaccións apixonadas ou “en quente”..probablemente nos comentarios que fixen eu na páxina da Axencia eu incurrira, en certa medida no mesmo tipo de comportamentos…Por suposto que pido desculpas se lle fixen dano a alguén..En absoluto era a miña intención
De verdade que non podo evitar poñerme na pel de Ángel Santos e dicir : ¿Que estará pensando acerca de toda esta polémica?.
Cando digo que isto non é nada que non se poida arreglar cunhas cañas é porque quero darlle á discusión a súa xusta medida..a que debería ser: un contraste de opinións entre xente á que nos encanta o audiovisual..e ,no que insisto, non hai pola miña parte , nigún tipo de consideracións persoais..
Pode que Marcos teña razón no da repetición da progarmación de Curtas…Ó mellor o futuro pasa pola unión de forzas, máis que pola dispersión…Nese senso , experiencias como a de “Flocos” parécenme tremendamente positivas.
O dito: Desculpas unha vez máis se alguén se sentiu ofendido e aquí tendes un colega que estaría encantado de falar amigablemente con todo aquel que non estea de acordo con el. Aperta. Xabier

Comment de Martin Pawley
Data: 6 xaneiro 2009, 8:40 pm

Ensañamento? Ensañamento por dicir que en Vilagarcía rexeitaron unha curtametraxe que en efecto rexeitaron? Unha curta que decidiron non incluír de maneira expresa nunha edición na que a calidade media foi máis que fraca, e na que acabaron competindo máis filmes dos que era preciso? O de “O cazador” non é un puro capricho meu: é que se chegase a ser seleccionado tería gañado en Vilagarcía algún dos premios; non o primeiro, que sería igualmente para Peque Varela, máis si o segundo ou calquera outro de importancia equivalente, pois no xurado había polo menos tres persoas (Olalla Sendón, Carlos Meixide e máis eu) que considerabamos que a súa calidade era infinitamente superior ao resto dos traballos elixidos.

Os comités de selección e os programadores dos festivais teñen unha responsabilidade que deben asumir, e se non están dispostos a facelo é mellor que se dediquen a outra cousa. Non todo van ser sempre palmadas nas costas, Obviamente, aqueles que sentan sobre centos de miles de euros de orzamento teñen máis responsabilidade (e máis culpa) que os que tiran do carro de proxectos máis modestos, mais non esquezamos que facer unha boa programación non é só cuestión de cartos (e menos nun ámbito coma o das curtametraxes); é cuestión de ter criterio e valentía para detectar non só “aquilo que me gusta” senón tamén outras obras singulares que poidan marcar uns camiños alternativos aos máis comúns no audiovisual. Eu participei na selección de ficción no AMAL, e de xeito máis directo na Mostra de Ciencia e Cinema, e como tal teño que aceptar as críticas. E as críticas non poden ser do tipo “non me gustou o que vin”, senón máis ben “metiches o zoco por ignorar esta e aquela proposta que sei que recibiches”. A programación de calquera festival -chámese Vilagarcía, Ourense ou Cineuropa- mídese mellor polo que deixa fóra que polo que contén dentro. De onde non hai non se pode quitar, así que non é criticábel unha programación mediocre naqueles casos nos que non hai outra opción; o verdadeiro problema está naqueles festivais que ignoran autores de interese e acaban metendo na competición de documentais un filme de ficción. E dicir isto non é ensañarse nin meter o dedo no ollo; é simplemente constatar un feito que é bo que se saiba, pois destas cousas non adoita falarse a miúdo.

O que me asombra é esa insinuación de que a polémica poida derivar “en rancores”, e máis aínda cara a Ángel Santos, que de todo isto non ten culpa ningunha. Escribín un artigo defendendo o traballo de dous grandes cineastas -que casualmente ademais agora son tamén dous bos amigos- e incluín ao final esa referencia ao desinterese que en Galiza houbo polo seu traballo, con honrosas excepcións coma as de Xurxo González (Filminho) ou o xa citado Carlos Meixide (Onda curta). Creo que era un apuntamento xusto e necesario, e máis despois de ler o artigo citado de “Cahiers…” e coñecer a boa valoración que dos dous filmes fixeron Carlos Reviriego e Gonzalo de Pedro. E non se trata de que Carlos e Gonzalo sexan posuidores da verdade absoluta, senón de reparar no paradoxo de que dous críticos de fóra de Galiza ven “O cazador” e “París #1″ e conclúen que son interesantísimas, tanto como para incluílas nunha reducida escolma das mellores curtametraxes do ano feitas en España, e porén aquí no país haxa xente que pensa que non serven nin sequera para formar parte dunha sección de curtas galegas. Xa o ano anterior aconteceu o mesmo con “1977″ de Peque Varela, rexeitada en Mundos dixitais, o Festival de Ourense e Curtocircuito, e admitida uns meses despois en Sundance ou Clermont-Ferrand: foi preciso o éxito fóra para que en Galiza reparasemos na intelixente directora ferrolá.

Outra cousa que me chama a atención dos comentarios de Xabier na web da Axencia é o rápido que se deu por aludido, tanto que mesmo ve insultos e desprezos persoais (“ignorantes cinematográficos”, “paletos ignorantes”, “analfabetos”) nunha anotación na que non aparece ningunha desas palabras. A única acusación directa de cegueira (no post, non no artigo no Xornal) vai referida a Curtocircuito, non xa porque non aceptasen a curta de Ángel (nin sequera fóra de competición, ou dentro da ampla sección de audiovisual galego), senón porque un ano antes fixeron o mesmo coa de Peque Varela, que logo tivo unha fructífera carreira internacional: penso que é bo cuestionarse se non haberá algo que está fallando no que atinxe ao audiovisual de noso nun festival que conta cun orzamento non precisamente reducido aportado por institucións públicas galegas.

A favor de “O cazador” falei con xente da organización de Vilagarcía antes, durante e despois. Falei ben dela porque é unha curtametraxe que me gusta moitísimo e porque ademais de gustarme representa unha maneira de facer cinema que en Galiza non é común. Para que quede claro: a min non me interesa “Pó de estrelas” de Alberte Pagán e ademais teño severas reservas sobre moitos aspectos da mesma que non é o momento de discutir, máis considero innegábel a singularidade e a audacia dun autor coma el e só por iso a súa presenza pareceríame necesaria (e innegociábel) en calquera escolma seria que puidera facerse sobre o audiovisual galego contemporáneo e obviamente tamén naqueles festivais aos que decidise presentarse. Independentemente de que non me guste, porque “o gusto” non pode ser a única razón. Pode non gustarlle “O cazador”, pode non parecerlle tan espléndida como a min mo parece -e o mesmo valería para os excepcionais traballos de Oliver, nomeadamente o último-, mais, alén diso, de verdade cre que o camiño no que se move Ángel carece de interese? Que nin tan sequera merece ocupar un posto máis dentro dunha selección que inclúe cousas avergoñantes (e teño a certeza de que vostede e máis eu coincidiríamos sen pensalo moito en tres ou catro títulos que merecen ese calificativo)? Non lle parece significativo, por outra parte, que tres dos catro membros do xurado alleos á organización sexan partidarios, cando non manifestamente entusiastas, da curtametraxe de Ángel? Cal debe ser o papel dun festival de cinema, sexa cal for, amosar o mesmo que pode verse en todas partes? Non debera ser a súa obriga a de mirar máis lonxe?

Comment de M. Nine
Data: 6 xaneiro 2009, 11:46 pm

Uff. Xa sabía eu que traería cola. A ver, nada do que se dixo ata o momento é inconpatible co que espón neste último comentario. De feito, eu subscribo practicamente todo o comentario.
Pero usando o seu mesmo argumento de “o valor da programación mídese polo que deixa fora…”, tamén se pode dicir que o valor deste post se mide mellor polos elementos que obvia que polos que inclúe e a estas alturas descoñezo se “O Cazador” foi presentado a algún festival máis que Vilagarcía e Curtocircuito. Esa é a diferencia entre a información e o ensañamento.
Eu intento medirme nas miñas palabras para evitar malas interpretacións ou personalizar a polémica, que seguramente tería moitas máis razóns para facelo. Agora ben, creo que a polémica debería estar zanxada porque foi moi positiva no seu momento (aínda que fose “privada”), e o feito de que volva sair pode chegar a ser contraproducente.
Realmente, a estas alturas hai varias cousas que non deberían estar acontecendo. Primeiro: Estamos a discutir sobre festivais nun post que debería servir para constatar as virtudes de Ángel Santos e Oliver Laxe (o tema dos festivais debería estar nun post distinto. Esto é unha invitación;). Segundo: Sen querer erixirme como o defensor do Festival Liceo Casino, estase a “personalizar” a infravaloración que sufren certos traballos sobre persoas que probablemente teñan máis capacidade de reflexión e de rectificación que outras máis “responsables” que nin sequera teñen o interese de ler o post.
E este mesmo argumento da “personalización” é o que explica os “rancores” porque se critican os erros dun festival reducindoos ó traballo dunha soa persoa que é “O Cazador” de Angel Santos, e eso pode producir que se lle colla tírria. É tan ilóxico como humano.
E finalmente creo que hai un punto “delicado” que é que loxicamente está vostede a falar con criterio ó coñecer certas interioridades dun festival por ter participado nel, pero eses “erros internos” deberían deixarse á marxe para que puideran ser corrixidos e non usarse como argumentos do que se pretende defender, xa que é algo totalmente inecesario. De feito creo que parte das opinións están condicionadas por esas “interioridades” e que seguramente se poderían trasladar a outros festivais.
En fin, non se me ocorre unha conclusión que non sexa redundante.

Comment de Martin Pawley
Data: 7 xaneiro 2009, 12:12 am

Descoñezo se en Galiza “O cazador” se presentou a máis festivais; en calquera caso, as miñas palabras serían igualmente válidas para eses certames se as circunstancias fosen semellantes. Non hai ningunha clase de animadversión contra un certame, nin con Vilagarcía, nin con Curtocircuito, nin con Ourense. Simplemente critico unha decisión que non é secreta nin interna, igual que critiquei a disparatada selección de documentais no festival de Ourense, onde o exercicio de comparación entre o material recibido e o material escollido pode facelo calquera, temos as listaxes con todos os títulos ao noso dispor na web (feito por outra parte moi discutíbel).

A min xustamente o debate non me parece contraproducente. De feito, paréceme que ese é un dos debates: o da difusión e promoción dos produtos audiovisuais, entre eles os que se fan en Galiza; e iso inclúe reflexionar sobre a utilidade dos festivais e sobre a responsabilidade dos programadores. Eu nunca dixen nin direi que “sobran os festivais”, como fan outros (aos que parecen sobrarlles todos os demais, menos o seu); nun país tan escaso de pantallas coma o noso calquera oportunidade para a difusión dos filmes é benvida. O que terán é que procurar espazos propios que xustifiquen a súa existencia, e non limitarse a clonar un mesmo modelo aquí e acolá.

Comment de Xurxo González
Data: 7 xaneiro 2009, 9:35 am

Ola Marcos e Martin!
Esta bem que se fale disto, para min todo o que sexa falar é positivo… O tema ademáis é bastante polémico… Eu pola miña parte xa recibín zurras de todos os lados e non me gustaría recibir máis… Polo tanto vou ser precavido…
Creo que todo isto se debe a situación do audiovisual galego nestes anos, non só na ambito dos festivais senón tamén nos das axudas a producion. Dito isto todo o que bem a continuación deriba deste orixe de lóxica imposíbel. Para min os festivais tiñan que ser trampolíns do audiovisual galego. Nunha revista de turismo sobre Galicia por forza terá que sair o mellor e supoño que a Catedral de Santigo sempre será referida.
Supoño que cada festival terá a súa liña de programación Cineuropa, inventario de distribuidoras españolas, Ourense, cinema independente, Curtociruito, pezas de mercado, Vilagarcia, punto de encontro de curtas galegas españois e do mundo, Cans, o máis entretido do lugar, Filminho, o mellor do audisual galego e o posíbel de Portugal… Mais supoño que a selección estará en mans de xente válida que sexa quen de faer o seu traballo… Esta claro que se pode errar, Donosti leva ao pairo durante tempo, mais os directores de festivais poden apostar por obras en particular como fai calquera director de festival que se precie, e como si o fixeron algúns para subsanar erros e porque outros non. Os festivais teñen que ter algunha contribución ao audiovisual local para iso reciben subvencions… O festival de cans o fai moi bem co cinema francés, porque en Galicia temos que ser distintos…
Eu considero un erro o que está a pasar cos filmes de Santos e Laxe! Creo que se por fin o audiovisual galego pode ter obras e directores de referencia, creo que hai que aproveitalos… Porque si o seu simple ninguneo xa aporta cousas positivas como este debate xa non te digo que se fale, se escriba, se explique, se difunda a súa obra… E ollo que non estou falando de premios… Mais, e xa remato, “O cazador” e “Paris#1″ merecían máis sorte que ser só exhibidos no Filminho, moitíiiiisima máis, e sobre todo respecto, moiiiiitiiiiisimo máis repecto…
agardo contribuír algo no debate!
saúdos

Comment de Xabier
Data: 7 xaneiro 2009, 10:40 am

Sen animo de polemizar máis do necesario pero intentando responder ó que se ten expresado neste foro, engado aquí estas reflexións:

Cando eu digo frases como” paletos ignorantes” ou “analfabetos”, estoume referindo ó sentir que subxace en determinados comentarios ou comportamentos, e non a ningún comentario feito por (vde.? , ti?) Mr. Martin Pawley..Como a min non me caen os aneis por pedir perdón por se ofendín a alguén ou “metín o zoco”, vaian as miñas desculpas se incurrín nalgún erro.
Os programadores de Vilagarcía tamén recibimos algunha zurra que outra, algunhas inxustas, creo, pero tamén penso que esta polémica debería alonnxarse do persoal e situarse na xusta medida. Por iso o meu comentario acerca das cañas e do meu ofrecemento á “pipa da paz”..Sigo decindo o mesmo, porque creo que somos persoas razonables.
Baixo ningún concepto quería eu entrar nas interioridades do festival, pois creo que son cousas que deberían permanecer portas adentro, pero, xa que Martin Pawley as utiliza, creo que estou no meu dereito de dar a miña versión

Por orden:
Primeiro: ¿Como se pode estar tan seguro de que “O Cazador ” tería gañado en Vilagarcía de ser seleccionado?. Discrepo da afirmación de que había tres persoas no xurado que tiñan tal opinión..polo menos eu non o vin tan claro coma ti.

Segundo: ¿Por que o feito de non ter seleccionado un filme supón un rexeitamento cara a el?, Non estou de acordo. Para min supón simplemente que, segundo o criterio do comité de selección ,-( pode que equivocado, como non?-, había propostas máis válidas..nada máis, sen entrar en máis valoracións…
Asegúrovos que nunca se tratou o filme de Ángel Santos con falta de respecto, entre outras cousas porque os que alí estabamos, temos moi claro o que custa sacar adiante unha obra persoal.

Terceiro: Un comité de Selección ten, efectivamente, a responsabilidade de “apechugar” coas críticas se non gustan as súas decisións, pero non cando se di que non sabemos ver ou se pretende insinuar que somos uns ignorantes, como efectivamente se fixo.. A crítica debería estar baseadas en elementos o máis obxectivos posibles e non en consideracións tipo: “Non sabedes ver a calidade dunha obra”…¿Quen dá os certificados de aptitude na visión e crítica dunha obra artística?

Cuarto: Cando eu aludo a que algo me gusta ou non me gusta non o fago atendendo a simple criterios de disfrute , senón en base a determinadas razóns obxectivas, que expliquei naquela reunión . Non quero entrar nelas agora porque Ángel Santos non está metido neste fregado e non me parece elegante facelo en público, sen darlle a posibilidade de rebaterme.

.Volvemos á época de cineclube setentero na que había que dicir que calquera cousa de Dreyer ,Antonioni ou Bergman era infinitamente superior a calquera obra dun director americano, por exemplo, aínda que te aburirras coma unha ostra o non lle viras nin pés nin cabeza, so pena de ser estigmatizado e catalogado como consumista ignorante e reaccionario?..Por certo, a min encántame todo Dreyer, moitas cousas de Bergman e, en base a consideracións que me parece non debo expresar aquí para non aburrir a aquel que ó mellor le este texto. Por outra banda, non me gustan demasiadas cousas de Antonioni porque considero que en ocasións é algo pretencioso, obvio, insustancial e Oh sacrilexio! , aburrido. Quizais merecería ser excomulgado e apartado do grupo potencial de espectadores de festivais de curtas por tan infame opinión.
.
Por certo, habi membros de xurados ós que non lles gusta absolutamente nada do que entra nun festival..Se por eles fora, declarábamos desertos varios premios..Non che parece unha postura elitista e inxusta para aquelas persoas que traballaron arreo para facer unha curta?.. Cal é a función dun festival de curtas , aparte de mostrar o que se está facendo no eido audiovisual? Eu creo que unha parte importante do seu valor é o de animar ós creadores a seguir facendo traballos, aínda que non presenten obras mestras.. Ninguén fala aquí de premiar bazofias sen un mínmo de calidade, senón de intentar adaptarse ó nivel medio e intentar premiar aquelas obras máis salientables..

Como membro dun xurado destas características..¿Quen son eu para “cargarme” absolutamente todo o que vexo? .É fácil se expreso xuízos de valor dende a miña intocable atalaya de sapiencia irrefutable, pero moi difícil, se xulgamos o esforzo dun creador por sacar unha obra adiante.

¿Que é iso de que se debe medir a calidade dun festival polo que queda fóra?..Digámosllo a todos os directores que presentaron as súas curtas ó Certame, a ver se están de acordo con nós.

Sexto: malinterpretouse a miña alusións ós rancores. Non me refería a ninguén en particular, senón a posibles consecuencias non desexables dunha discusión acalorada.

Séptimo: Sigo pensando que se considera a “Cahiers” como unha especie de Biblia e ós programadores de Ourense, Santiago e Vilagarcía como pouco váilidos. porque non inclúen unha determinada obra…. ¿é iso lóxico?
Sí é certo que pode que obras como “O Cazador” ou a de Oliver Laxe, que non vin, deberan ter unha canle ou posibilidade de exhibición pola súa condición de “raras avis” ou . simplemente, porque teñen todo o dereito, en tanto que productos honestos de creadores galegos, ¿como non?.., mais, o criterio exclusivo da “diferencia” dunha obra non debe ser a única consideración para a súa selección,, ¿ou si?. Por certo ,eu son un acérrimo defensor de “1977” e podo estar de acordo en que me gustaría tela visto en “Curtocircuito” , e que me causa certa extrañeza que non fose incluida, mais ´..¿é esa unha razón suficiente para descalificar todo o traballo dun comité de selección?

De verdade que me gustaría que esta polémica non fose moito máis aló, entre outras cousas, porque non me parece asunto de tanta trascendencia. Insisto unha vez máis en que nunca pretendín mostrar falta de respecto ante unha obra dun creador que , presdumo, debe asistir divertido a unha polémica da que , sen querelo, forma parte.

Comment de Xabier
Data: 7 xaneiro 2009, 11:33 am

Por certo, eu estaría feliz de que as obras das que estamos facendo referencia acadasen unha chea de premios nun montón de festivais, aínda que iso me deixase quedar como un cegato..porque o realmente importante aquí son as obras dos creadores e o audiovisual galego..Totalmente de acordo con todos vós en que se esta discusión serviu para replantearnos cousas e que avance o noso audiovisual, benvida sexa….
Pola miña parte, a polémica fíxome reflexionar sobre a necesidade de dar saída a un montón de produccións menos convencionais e, nese senso, acepto gustoso a crítica de que ó mellor, en ocasións se deba apostar por elas…
Unha aperta…

Comment de Martin Pawley
Data: 7 xaneiro 2009, 12:43 pm

Primeiro: Pois eu si teño moi claro que tería gañado algún premio en Vilagarcía, porque Carlos Meixide é un entusiasta defensor de “O cazador” (e dixo na mesma reunión que el a vía perfectamente como gañadora), e porque me consta que Olalla Sendón tamén gusta dese traballo máis que dos outros participantes (non é preciso recordar que todos, absolutamente todos, coincidimos en que o nivel medio era máis ben fraquiño, e de maneira moi singular no que atinxe ás curtametraxes de fóra de Galiza). Non podo predicir o que pensaría Juan Pablo Etcheverry se a vise, mais en calquera caso tería como mínimo tres votos a favor, e iso non era pouco (e máis nunha votación como aquela).
Segundo: Eu non dixen nunca que en Vilagarcía desprezasen o traballo de Ángel Santos, simplemente dixen que “foi rexeitado”, para a competición se entende, e en efecto foino. E sucedeu iso porque o comité de selección pensou que había propostas máis interesantes que a súa, o cal é lexítimo, mais tamén é lexítimo que eu poida criticar esa decisión. É máis, vería moi lóxico que o comité de selección teimase en que todas as demais eran mellores que “O cazador”, e que en efecto non había posibilidade ningunha de meter nin unha curta soa máis (e falo non só das outras curtas galegas, senón tamén das horrendas curtas españolas que foron a concurso); iso sería o coherente (ou iso, ou recoñecer que foi un erro).
Terceiro: a anotación di exactamente o que di, e nada máis do que di. Non hai ningunha acusación nin directa nin velada cara ao comité de selección de Vilagarcía, de quen se di unicamente unha verdade: que non elixiron a curtametraxe de Ángel Santos. Nada máis que iso. En calquera caso, do que eu estou falando é xustamente diso que vostede apunta, de intentar basear a crítica en criterios o máis obxectivos posíbeis, sen negar que en última instancia a percepción é principalmente subxectiva. Por iso insisto unha e outra vez en que acepto que a alguén non lle guste “O cazador” e que lle vexa algúns aspectos defectuosos, mais do que se trata é de decidir se é unha proposta singular abondo como para merecer a súa exhibición nese ou noutro festival.
Cuarto: Non vexo cal é o problema de declarar deserto un premio se en efecto non hai nada que pague a pena premiar. Nos premios literarios é moi común: se a participación non acada un mínimo nivel de calidade non ten sentido “premiar por premiar”. Un tópico moi bonito ese do “esforzo do creador”; esforzar esforzámonos todos, os creadores e os non creadores, mais unhas cousas teñen máis calidade que outras e hai que asumilo. E quen non queira asumir ese reto que non acepte entrar nun xurado nin nun comité de selección. De feito, se tan convencidos están diso recoméndolles que supriman os premios e convirtan o festival nun de carácter non competitivo e xa está, xa aforran os “xuízos de valor” desde “a intocábal atalaia de sapiencia irrefutábel”. E por suposto, un festival mídese polo que deixa fóra, claro que si. Volvo repetirllo porque parece que non entendeu: se a programación dun certame “x” é maliña pode ser simplemente porque non recibiron nada mellor. É xustamente cando temos noticia das cousas boas que había que quedaron fóra (caso de Ourense) cando podemos xulgar ben o criterio de programación. É por iso que é o que non se selecciona o que dá a medida boa dun festival.
Sexto: por curiosidade, de que clase de “posibles consecuencias non desexables” estamos a falar como froito “dunha discusión acalorada”, para saber a que teño que aterme?
Sétimo: Non considero a “Cahiers” unha Biblia infalíbel, outra cousa é que en xeral confíe máis no criterio de Gonzalo de Pedro e Carlos Reviriego (aínda que non o comparta) que no de Cándida a de Gomaespuma, un supoñer. Sorprendeume favorabelmente que dous críticos ao chou que escriben nunha publicación de prestixio vexan as curtas e as admiren, e iso foi o que me fixo reparar no feito de que aquí a súa repercusión foi minúscula, con excepcións contadas (e case sempre asociadas ás mesmas persoas). E é certo que a singularidade dunha obra non é o único criterio a valorar e que un bodrio rariño segue a ser un bodrio, mais nun audiovisual aínda en cueiros coma o galego a exploración de vieiros alternativos aos convencionais debera ser un elemento a ter en conta. E por suposto que si: deixar fóra traballos de calidade danos argumentos para criticar a un comité de selección, aquí e en Estocolmo.
Quinto: isto engádoo eu. Do que se está a falar é da obra de Ángel e Oliver, non de Ángel e Oliver. E estou falando eu, non eles; e falo por min mesmo, non no seu nome (nin cousa que se lle pareza). Deixémolos a eles en paz, porque non forman parte da discusión.

Comment de M. Nine
Data: 7 xaneiro 2009, 3:35 pm

Bueno que?, insultámonos dunha vez ou que?

Comment de Xabier
Data: 7 xaneiro 2009, 7:40 pm

Precisamente é iso ó que me refiro con “consecuencias indesexables”. Baixo ningún concepto me atrevería eu a baixar a discusión ó terreo do persoal ou a insultar a alguén. Nin creo que a discusión en si o mereza, ni por suposto o creador que aparece periféricamente ó redor dela, que , dito sexa de paso, está amosando unha elegancia exquisita ó non entrar nestes fregados.
Só unha das argumentacións do Sr. Pawley no seu último “post” me parece acertada: aquela que se refire a que dende Vilagarcía nos puidemos sentir excesivamente ofendidos por comentarios que el non formulou de xeito expreso. Aínda que eu non me refería tanto ó comentario en si, como o ton e algunha alusión “ós que non saben ver”, asumo que o que non está expresado de xeito evidente non debe ser entendido como insulto ou louvanza, pois non hai elementos que permitan saber que esa era a intención do autor do comentario…
Desculpas por ter sido tan suspicaz.
Do resto discrepo absolutamente en todo o que di Mr.Pawley e aludo ás mesmas razóns que expresei anteriormente.
Só pido por un intre que nos baixemos do pedestal e nos poñamos na pel de aquel director que presenta coa máxima ilusión o seu traballo a un Festival de Curtas e resulta premiado..O pulo, a inxección de moral e autoconfizanza, a seguridade e calor que se lle transmite é algo que só pode entender aquel que traballou con honestidade e ilusión nun proxecto persoal e o someteu a ¿implacable? consideración dos demais..O esforzo, a ilusión e o traballo nunca poden ser considerados “tópicos” se se realizan a conciencia….

Comment de Xabier
Data: 7 xaneiro 2009, 8:22 pm

Por certo, eu nunca me atrevería a calificar de “vergoñante” a obra de ninguén…
O feito de que unha selección deba facerse cedendo nalgunhas das preferencias persoais dos seus membros para acadar un consenso, non invalida o criterio final, que debe ser sempre DEMOCRÁTICO.
E, non, Marcos, non é a miña intención insultar a ninguén, vacilón., que es un vacilón…. A ver, substitúo as cañas por uns “Riojitas”, vale? E, xa postos, invito a unhas tapas.
En serio, ten razón Marcos. Ímonos rir un pouco, ho. Que nin somos tan importantes nin é nada tan terrible.

Comment de Xabier
Data: 7 xaneiro 2009, 8:25 pm

Por certo, eu nunca me atrevería a calificar a obra de ninguén como “vergoñante”.
E, non , Marcos, non penso insultar a ninguén. Vacilón, que es un vacilón.
Vale, substitúo as cañas por uns “Riojitas” con tapa.
Veña, ten razón Marcos..Ímonos rir un pouco, que nin somos tan importantes nin o tema debería dar para tanto

Comment de Xabier
Data: 7 xaneiro 2009, 8:30 pm

Alguén sabe por que , de súpeto , están borrados os meus comentarios?. Fixen algo innomeable, por un casual?

Comment de Xabier
Data: 7 xaneiro 2009, 8:39 pm

Ola. Alguén me pode dicir por que me foron borrados os cometarios que fixen?…Cousa de meigas?..Metín eu a pata?. Non sería moi estraño, dado o nivel de coñecementos informáticos que posúo..ou ¿Quizais cometín algún pecado innomeable?

Comment de Holly Martins
Data: 7 xaneiro 2009, 8:45 pm

Alguén me pode dicir por que os meus comentarios foron borrados do blog?
Ó mellor fun eu, que cometín algún tipo de erro cibernético, o que non sería nada estraño.
Ou será un castigo merecido polo meu incalificable comportamento?.. (En realidade son Xabier, disfrazado de Holly Martins)
Ten razón Marcos : riámonos un pouco que non somos tan importantes

Comment de Martin Pawley
Data: 7 xaneiro 2009, 9:07 pm

Si, alguén pode dicirllo: eu mesmo. É simplemente que Wordpress tomou os seus comentarios como spam. Aí están, recuperados para a posteridade.

Comment de Xurxo González
Data: 8 xaneiro 2009, 9:54 am

Agora tocame a min sacar peito, jjejejejej
saudos

Comment de Anónimo
Data: 8 xaneiro 2009, 12:37 pm

Vou coller a miña super 8mm e vou ir polas aldeas filmando calquera cousa de calquera maneira. A ver se me sae unha pequena obra mestra etnográfica e humanista.

Comment de Martin Pawley
Data: 8 xaneiro 2009, 1:55 pm

Pois inténteo, home. Facer unha obra mestra non é doado, mais non deixe de probar sorte que estamos moi necesitados delas.

Comment de Martin Pawley
Data: 8 xaneiro 2009, 2:07 pm

Hehehe, fas ben en sacar peito Xurxo. Póñoo de novo por se alguén non tivo a curiosidade de picar sobre o teu nome no comentario: Os filmes premiados no Filminho 2008 atópanse dentro das mellores curtametraxes españolas do ano segundo Cahiers du Cinema-España.

Por certo, quizais habería que insistir un pouco no feito de que as curtas de Oliver e Ángel non son “tan extremas”, que se poden ver con normalidade (a de Ángel mesmo foi emitida pola TVG no seu contedor de curtas e non pasou nada grave que eu saiba).

Comment de anton
Data: 8 xaneiro 2009, 3:36 pm

Un xurado ten dereito a opinar como lle pete, e uns opinaron (Filminho) que avante toda co Cazador, e outros que tiña deficiencias (Vilagarcía). Ulo problema? Nine e Xabier din que non é para tanto e Pawley e González din que antes esa que ningunha. Cal é o problema? Pensade e opinade. Manifestade criterios e impresións. Definíde o voso pensamento. Mesmo deixade que flúan as vosas paranoias, dependencias, afinidades e hipotecas. Dádelle duro ao teclado. Eu tamén penso, tamén solto sentenzas, e aí vos vai a de hoxe: o cazador ten un moi deficiente emprego do idioma, que resulta moi grave por tratarse dunha obra sustentada na literatura (Anton Chekhov) e subvencionada pola Consellería de Cultura); ten un pobre traballo de actrices, e evidentes problemas técnicos.

Comment de Martin Pawley
Data: 8 xaneiro 2009, 3:44 pm

Un comité de selección (que non xurado: no xurado dos dous certames que cita o que estaba era eu) ten dereito a opinar como lle pete, e eu por suposto teño dereito a cuestionar as súas decisións. Diso se trata, xustamente. O “moi deficiente emprego do idioma” quizais fose traumático se a obra en cuestión competise nuns xogos florais, mais nun certame audiovisual as deficiencias fundamentais a considerar deberan ser doutro tipo (e a selección amosada en Vilagarcía estaba chea delas).

Comment de Pryzbylewski
Data: 8 xaneiro 2009, 5:03 pm

Pawley, con permiso que lle invada o fogar: cando falo de “extremas” refirome a que non son curtas dun carácter convencional. Aínda que “O cazador” estéa estructurado en 3 actos en progresión, non son puramente aristotélicos, de progresión dramática. Por suposto que se poden ver con normalidade, máis non son por si mesmas a “norma” habitual no mundo da curtametraxe (por desgraza).

Aínda que a potenza das curtas de Santos e Laxe é inmensa, esta non debería facer sombra ao traballo dunha xuventude que ven moitas ganas de facer cousas novas e distintas, e que están acadando unha importancia que por momentos (non sempre e cada vez menos, todo hai que dicilo) soe ser ignorada nestes lares. Xa sei que non é doado revindicar cada nova curta que aparece (e non todas o merecen) pero estaría ben que, visto o éxito de iniciativas como Flocos.tv, se empezase a ter en conta a importancia que agora mismo acadan as curtas, sobre todo no audiovisual galego, que ten unha producción inmensa para ao que sería habitual, e se se me permite, moito máis interesante que a producción de largos.

Comment de Martin Pawley
Data: 8 xaneiro 2009, 6:43 pm

É certo que nos últimos anos están cociñándose moitas curtas e iso desde logo non é algo negativo, mais tamén convén ficar cos pés pegados á Terra porque as máis delas representan maneiras de entender o cinema igual de convencionais e pouco exportábeis que as dos autores desas longametraxes que a vostede lle parecen pouco interesantes (e a min tamén). A curta é un terreo propicio para a experimentación, para experimentar con formatos, temas, xéneros, etc, mais sempre sen esquecer que para ser verdadeiramente boa debe ser válida por si mesma; debe ser, por así dicilo, “un filme pleno”. Eu con moitas curtas saio coa sensación de que o seu autor non quixo facer unha película, senón que quería demostrar as súas posibilidades en plan “mirade que ben fago isto, imaxinade o que faría se tivese cartos”. Falo de curtas en xeral, non só das galegas. Véxoas e pregúntome “para que?”. Hai cousas boas, por suposto que si, e cando as vemos hai que aplaudilas e defendelas, mais tamén é útil separar o gran da palla porque esa é a única maneira de que os produtos que acadan cotas de excelencia saian de verdade á superficie.

Comment de cruz
Data: 8 xaneiro 2009, 7:16 pm

Quen asina é -segundo o xuízo dalgúns- en última instancia a persoa responsable de que O cazador non fose unha das curtametraxes seleccionadas na 36 edición do Certame Audiovisual de Vilagarcía.
E sono porque ratifiquei a decisión tomada conxunta e unanimemente polo comité de selección –do que tamén formei parte-, tras varias xuntanzas nas que o único argumento que non se utilizou foi o do “gusto persoal”.
E son dobremente responsable porque respectei esa decisión e non fixen valer a miña condición de directora –como segundo algúns debería facer- para incluír o traballo de Ángel Santos entre as curtametraxes seleccionadas.
Evidentemente iso convírteme en “culpábel”.
Concordo con vostede en que o festival ten eivas en canto á organización, e repito o que levo dicindo nestes dous anos nos que asumín a dirección, precisa reformularse nos contidos e nos obxectivos, pero tampouco teño dúbidas do traballo feito, máxime tendo en conta os medios e os antecedentes. Ningunha dúbida.
Eu si creo na utilidade deste festival, mesmo na necesidade –como ben dixo Marcos Nine – de que todo isto sirva como revulsivo que axude nesa definición , o que non comparto señor Pawley é que para argumentar faga uso de información interna, cousa que eu nunca faría, ou de descualificar o traballo dos creadores seleccionados.
No Salnés está todo por facer e os que estivemos tirando do carro estes dous anos dámos fé diso.
Máis de 900 alumnos de ensino medio asistiron a diferentes actividades e proxeccións deste festival, traballo eficaz que levou adiante Xabier Marqués (grazas Xabier!).
Na miña opinión iso fixo máis pola promoción e divulgación da cultura audiovisual que a longa e estéril polémica que veño de ler e á que non vou dedicar máis tempo.
Un saúdo!
Cruz López

Comment de pao
Data: 8 xaneiro 2009, 8:15 pm

co cinema debería acontecer o mesmo: non ten sentido mandar ao Festival de Venecia a alguén que desde o primeiro día estará esbardallando contra todas as películas que alí botan, dixo Pawley nunha entrevista, e vai el e esbardalla contra todo o que se botou en Vilagarcía, e en Ourense, polo que parece que temos Boyero esbardallante á galega, pero tí tranqui meu que non das para un manifesta en contra asinado por xente da túa condición

Comment de Martin Pawley
Data: 8 xaneiro 2009, 9:33 pm

Rogo que alguén me diga que clase de “información interna” se deu a coñecer neste fío de comentarios. Ou acaso consideran “información interna” a opinión que sobre os filmes teñen os xurados? E aquí non se discute a utilidade do certame de Vilagarcía, que non se puxo nunca en cuestión. Fai falla que diga máis veces que o problema non é o número e localización dos festivais, senón o seu contido?

pao, non teño ningún interese en ser un Boyero á galega, e de feito non esbardallei “contra todo o que se botou en Vilagarcía”. Defendín, defendo e defenderei varios dos traballos alí exhibidos que non por casualidade foron premiados, coma os de Peque Varela, o de Xurxo González e o de Santiago Bou Grasso. E igual que fago iso véxome no dereito (e coa vontade) de criticar e cuestionar o resto de decisións sempre que me pete.

Comment de foucinhos
Data: 8 xaneiro 2009, 9:38 pm

Por suposto que pode facer o que lle pete, faltaría máis, vaiche boa! O que pasa é que lle fastidia que lle digan a verdade e por iso se encende. Ala, ala, vai facer o que lle pete.

Comment de Martin Pawley
Data: 8 xaneiro 2009, 9:44 pm

Si, si, estea tranquilo, que sempre procuro facer o que me peta, dentro das posibilidades. E por certo, á luz dos comentarios non parezo ser eu o máis encendido…

Comment de Xurxo González
Data: 8 xaneiro 2009, 9:45 pm

Non concordo con Cruz que este debate sexa esteril, para min está a facer máis polo audiovisual galego que cualquier outra cousa (subvención, festival, crítica). Concordo con Precybesky nas súas apreciacións polas curtametraxes, creo que se está notando un incremento de calidade nas curtas que non poden asumir os produtores de galicia porque están pensando noutra onda. E xa non digo curtas “extremas” senon as curtas “normais”. Que acontece… que as “extremas” favorecen o debate (non esteril) e as outras non. Eu sempre digo que as pelis que se lembran pasado un tempo son as que teñen algo… As de Laxe e Santos son as que están no punto de mira porque os que uns non ven nada outros ven unha provocación ao estandar e eríxense como novas vías polas que camiñar… O audiovisual galego precisa destas locomotoras ou zapadores como auga de maio para amosar innovación, sempre necesaria en calquera sector para avanzar. Que queremos facer, negar a voz aos que se arriscan? Uns dirán que son tomaduras de pelo mais cantos pensadores e inventores acabaron na fogueira… Por desgraza no audiovisual as curtas só se poden ver en festivais, mais estan plataformas tamén teñen os días contados en favor da rede. Mais tampouco quero ser tan apocalyptico… Mais volvendo a coller o fío hai maneiras de entender o audiovisual, cada espectador ve un filme distinto, cada un pode facer a súa propia crítica, máis os festivais son nós de poder (económico, mediático, ideolóxico, artístico, lúdico) e teñen as súas responsabilidades. Uns festivais priorizan algún aspecto e outros prefiren outros, mais hai que asumilos e recoñecelos… Así de sinxelo!
saúdos e ánimo que aínda quedan moitas cousas por falar…

Comment de Xurxo González
Data: 8 xaneiro 2009, 9:48 pm

e non se encendan!!

Comment de foucinhos
Data: 8 xaneiro 2009, 10:11 pm

Home, non me diga que non é para non encenderse… Pola miña banda, con respecto ao seu artigo paréceme acertado en bastantes cousas, entre elas o concerninte á obra de Ángel Santos, non tanto coa de Oliver Laxe, o cal está a facer un traballo encomiábel coa “luz blanca”, pero a min, persoalmente, non lle vexo a grandeza a Paris#1. Pintan cores. Logo, no tocante aos festivais, non me parece xusta a súa postura. E o que me encedeu foi que rebatira ata rozalo absurdo as expliacións de Xabier e a de Cruz, ata o punto da mala educación. Ou non?

Comment de Martin Pawley
Data: 8 xaneiro 2009, 10:26 pm

Mmm… eu non penso que o modelo tradicional de festivais estea condenado a desaparecer en favor da rede, nin moito menos. A rede será un canal cada vez máis común de exhibición, mais non o único, nomeadamente tendo en conta que até agora Internet pode ofrecer unha morea de novos espectadores para os produtos audiovisuais mais non contribúe á súa financiación. Eu non son tan pesimista coma vostede respecto da exhibición pública de filmes aínda que asuma que nos próximos anos veremos drásticas transformacións, mais o costume de vermos filmes en salas de cinema dun xeito ou doutro non vai desaparecer a medio prazo.

Un festival non é só o lugar onde se programan filmes innacesíbeis; tamén é un punto de encontro entre creadores e espectadores (o que sucede é que en xeral a presenza de xente interesante vai asociada á existencia de filmes interesantes). “Luz silenciosa”, “El cant dels ocells” ou “Liverpool” teñen distribución en España, así que poderíamos velas antes ou despois en moitos sitios; o grande de velas en Xixón é poder falar logo con Carlos Reygadas, Albert Serra e Lisandro Alonso. E quen di Lisandro Alonso, di Gonçalo Tocha, Peque Varela ou Oliver Laxe.

Comment de Xurxo González
Data: 9 xaneiro 2009, 9:46 am

Home, pois sí, mentres duren iso será o bo dos festivais: punto de encontro, rescatar obras que non se ven noutro lado, coñecer autores, formación, publicacións, concertos… Iso é o positivo dos festivais e creo que e iso o que se teñen que arcar os festivais que teñan certo alo de vida… Mais iso por desgraza acontece en poucos… Mais que conste que eses deben ser os obxectivos dos festivais… Festivais que conviden a creadores e que presenten a súa obra…
Mais a incerteza, que diría o vellote, está aí, o cinema e a tele cada vez van a menos… A TDT non vai a saciar aos espectadores ata que se colla un boton e se aceda a rede desde o tv. Agora mesmo canquera curta que se faga pode ter mais espetadores na rede que no real…
Mais imos ao que importa os festivais teñen que dar acougo a cousas non usuais, é creo que os filmes de Santos e Laxe é máis inusual, por únicos, que pariu o audiovisual galego… Que os festivais programen máis do mesmo non ten senso ningún e os programadores, mellor dito os directores, teñen que establecer as pautas aos seleccionadores e programadores, cal é a política a seguir que contribúa máis a dotar a estes eventos cinematográficos do maior grao de excepcionalidade… Os festivais teñen a obriga de ir alén da mera proxección de filmes e aportar algo máis ou senón non teñen razón de ser… Mais ese algo máis tamén se ten que dar no artístico… Logo o espectador pode decidir se quedarse o sairse da sala. Para min un festival no que a xente saia das salas porque non lle gusta a película é un grande indicativo do festival, porque lle pos aos espectadores a traballar e a decidir…
Bem, saúdos e agardo contribuír ao debate!

Comment de Martin Pawley
Data: 9 xaneiro 2009, 12:45 pm

Si, mais non conta só a cantidade de espectadores, tamén deberíamos reparar na súa “calidade”. E non me refiro a que uns espectadores sexan máis listos ou menos listos, non vai por aí o tema; ao que me refiro é que non é a mesma a disposición do espectador que fai un esforzo para ir ver un filme (sae da casa, ten que desprazarse e axustarse a uns ritmos e horarios impostos, ás veces mesmo debe facer kilómetros, nalgúns casos moitos…), que a daquel que simplemente ten que darlle ao botón de “Play”. Para o creador pode ser máis útil ter unhas ducias de espectadores interesados que uns centos de espectadores casuais na rede. Do que verdadeiramente se trata, nun medio ou noutro, é de chegar ao espectador apropiado. É moi interesante esta entrevista con Lisandro Alonso, na que apunta algunhas desas cuestións.

Pingback de 2010, o ano do Novo Cinema Galego | días estranhos
Data: 2 xaneiro 2010, 7:32 pm

[...] xusto un ano o suplemento de cultura deste xornal dedicáballe un par de páxinas a dous directores galegos cuxa obra completa collía daquela dentro dun DVD: Ángel Santos e Oliver [...]

Pingback de 2010, o ano do Novo Cinema Galego |
Data: 2 xaneiro 2010, 7:36 pm

[...] xusto un ano o suplemento de cultura deste xornal dedicáballe un par de páxinas a dous directores galegos cuxa obra completa collía daquela dentro dun DVD: Ángel Santos e Oliver [...]